معرفی کتاب: بادام

در این دوره زمانه چاپ و نشر بازار کتاب ایران، چاپ نود و دوم (تابستان 1402 با تیراژ هزار نسخه) کتاب بادام نوشته ون پیونگ سون از کتاب داستانهای کرهای با ترجمه ملیحه فخاری را در یک سفر دو روزه خواندم. تبریک میگم به تمام کسانی که در معرفی، نشر، توزیع و از همه مهمتر ترجمه زیبا و روان این کتاب دست داشتند. تبریک اصلی متعلق به نویسنده فهمیده کتاب است. به نظر من نویسنده میتوانسته این پرسش را از خود کرده باشد و بر اساس آن پژوهشی انجام داده و داستان را نوشته باشد: آیا تنها عامل انسان بودن ما و تعاملات انسانی ما با دیگران، "حس" کردن است؟ آیا وقتی ترس طرف مقابل را تجربه کرده باشیم، حاضر هستیم زمینهساز ترس برای دیگران باشیم؟ خشم چطور؟ تحقیر چی؟ نفرت؟ عشق؟ شرم؟ حالا سئوال اصلی اینجاست که اگر هیچ کدام از این احساسات را تجربه نکرده باشیم چه اتفاقی میافتد؟ راضی هستیم آن را به فرد دیگری تحمیل کنیم؟ دیگران را بترسانیم؟ برنجانیم؟این کتاب روایتی داستانی از تاثیر آموزش، مطالعه و رشد فردی و غلبه آن بر احساساتی است که گاهی تعاملات انسانی را به فاجعه سوق میدهند. در این کتاب، با اختلال آلکسی تیمیا و عدم امکان ابراز احساسات به دلیل کوچک ماندن هسته آمیگدال بادامی شکل در مغز است که وجه تسمیه نام کتاب از همین شکل بادامی آن است. در کتاب بارها به تاثیر مطالعه و آموزش از طریق مشاهده و مطالعه زندگی دیگران به طرز مستقیم اشاره شده است. در جایی از داستان مکالمه جالبی بین دو نوجوان آمده است که بسیار جذاب است. میخوانیم:- بگذریم. من فکر میکنم تو دایره واژگان محدودی داشته باشی.- هان؟- خیلی از واژههات رو فحشها تشکیل میدن که البته اونا هم خیلی متنوع نیستن. کتاب خوندن بهت کمک میکنه دایره واژگانت رو گسترش بد